De zorgbuurt is uniek in Nederland, want nergens wordt op een dergelijke kleine schaal een totaalpakket aan zorg en welzijn geboden.

Verzorgingshuizen vragen een bepaalde omvang om voldoende zorgkwaliteit te kunnen bieden. Op Vlieland was deze schaal onvoldoende aanwezig, waardoor de gewenste zorgkwaliteit niet kon worden geleverd. Om te voorkomen dat oudere dorpsbewoners op hun oude dag gedwongen worden om naar het vaste land te vertrekken, is een vernieuwend zorgconcept ontwikkeld waarbij extramuraal zelfstandige bewoning in zo normaal mogelijke woningen is vormgegeven.

Een stedenbouwkundige en landschappelijke structuur is ontworpen die aansluit bij de individuele woonwensen (wonen op maaiveld). Hierbij is gekozen voor een hofstructuur, waarin plek geboden wordt voor wonen, maar ook voor een kleine intramurale zorgvoorziening gecombineerd met noodopvang en buurtvoorzieningen als fysio en een kapper. Op deze manier is ontmoeten laagdrempelig en organisch mogelijk gemaakt en kunnen ouderen op hun eiland blijven wonen.

Het duinenlandschap is na de sloop van het voormalige woonzorgcentrum ‘De Uiterton’  terug gebracht met hierin de gebouwen ‘gestrooid’. Het terrein is natuurlijk ingericht als duin, door geringe hellingspercentages nog goed bereikbaar voor minder validen. De paden verbinden de verblijfsplekken met de buurt en het dorp. Het landschap geeft beschutting en gelegenheid voor verblijf en ontmoeting. Het terrein is overzichtelijk en ingericht op veiligheid en zichtbaarheid. Door slim gebruik te maken van de niveauverschillen kunnen gestapelde functies toch aan het maaiveld worden ontsloten.

Langer zelfstandig thuis wonen is een wens die bij veel ouderen leeft, maar voor sommigen – zoals op een eiland met beperkte zorgmiddelen – lastig te realiseren. Door anders te denken over wat minimaal nodig is om zorg te verlenen is deze zorgbuurt op maat ontworpen.

In het ontwerpproces hebben de architecten van TWA nauw samengewerkt met Karin Peeters (sociologe en stedenbouwkundig ontwerper bij PeetersenDaan) en Joren van Dijk (De Omgevingspsycholoog). Om zo in elke stap de maatschappelijke waarde (integrale zorgvoorziening toevoegen), sociale waarde (bewoners maken deel uit van de eilander gemeenschap), persoonlijke waarde (verbonden, verzorgd en comfortabel) en ecologische waarde aan het plan toe te voegen. Deze integraliteit heeft zich ruimtelijk vertaald in een buurt die onderdeel uit maakt van het dorp, het landschap, de plaatselijke cultuur en sfeer.